το πένθος ταιριάζει στην ηλέκτρα

«Το Πένθος Ταιριάζει στην Ηλέκτρα» Οι ερασιτέχνες Τολμούν…

0

PosterΚΡΙΤΙΚΗ ΠΑΡΑΣΤΑΣΗΣ:
«ΤΟ ΠΕΝΘΟΣ ΤΑΙΡΙΑΖΕΙ ΣΤΗΝ ΗΛΕΚΤΡΑ»

Νίκος Παναγιωτάρας
Καθηγητής - κριτικός - λογοτέχνης

Η ιστορία είναι μια επανάληψη της Ορέστειας του Αισχύλου. Οι χαρακτήρες παράλληλοι αυτών από το αρχαίο ελληνικό έργο. Για παράδειγμα, ο Αγαμέμνονας από την Ορέστεια γίνεται ο Ezra Mannon. Κλυταιμνήστρα από την Ορέστεια γίνεται η Κριστίν, Ορέστης γίνεται ο Orin, Ηλέκτρα γίνεται Λαβίνια, Αίγισθος γίνεται Αδάμ Brant, κ.λπ. Ως μια ελληνική τραγωδία γίνεται σύγχρονη, το έργο διαθέτει φόνο, μοιχεία, αιμομικτική αγάπη και την εκδίκηση, και ακόμη και μια ομάδα κατοίκων που λειτουργούν ως ένα είδος ελληνικής χορωδίας. Αν και η τύχη και μόνο οδηγεί τις πράξεις χαρακτήρων σε ελληνικές τραγωδίες, οι χαρακτήρες του O’Neill έχουν κίνητρα που στηρίζονται στην δεκαετία του 1930, εποχή ψυχολογικής θεωρίας, επίσης. Το έργο μπορεί εύκολα να διαβαστεί από μια Φροϋδική άποψη, δίνοντας προσοχή στο Οιδιπόδειο σύμπλεγμα καθώς επίσης και σε αυτό της Ηλέκτρας.

Το Πένθος ταιριάζει στην Ηλέκτρα χωρίζεται σε τρία θεατρικά έργα με θέματα που αντιστοιχούν στην Ορέστεια του Αισχύλου τριλογία. Μοιάζει πολύ με έργα του Αισχύλου «Αγαμέμνων, Χοηφόρες και Ευμενίδες, αυτά τα τρία έργα του Eugene O’Neil με τίτλους Homecoming, The Hunted και The Haunted. Ωστόσο, αυτά τα έργα συνήθως δεν παράγονται ατομικά-μεμονωμένα, αλλά μόνο ως μέρος της μεγαλύτερης τριλογίας. Κάθε ένα από αυτά τα έργα περιλαμβάνει τέσσερεις με πέντε πράξεις, μόνο η πρώτη πράξη του The Haunted έχει διαιρεθεί σε πραγματικές σκηνές, και έτσι το Πένθος ταιριάζει στην Ηλέκτρα είναι-γίνεται εξαιρετικά χρονοβόρο για ένα δράμα. Στην παραγωγή, συχνά κόβονται. Επίσης, λόγω του μεγάλου μεγέθους cast, δεν είναι εκτελείται τόσο συχνά όσο μερικά από τα άλλα μεγάλα έργα του O’Neill. Εδώ όμως έχουμε μια ιδιαιτερότητα, ένα τόλμημα από το θεατρικό εργαστήρι/σπουδαστήρι του Κορυδαλλού.

Δεν είναι λίγες οι φορές όπου ένα τόλμημα αξιώνεται και συνάμα αξιώνει αυτούς που το τολμούν. Σε όλες τις μορφές τέχνης έχουν υπάρξει θετικές παρεμβάσεις, επεμβάσεις για μερικούς, υπερβάσεις για άλλους. Η αλήθεια είναι πως, η επιτυχία, για να επιτευχθεί απαιτεί επίπονη εργασία μα κι ένα πλούσιο καλά κρυμμένο κατεργασμένο ή και ακατέργαστο ταλέντο.

Επί 26 συναπτά έτη από την ημέρα της ίδρυσης του το θεατρικό σπουδαστήρι / εργαστήρι Κορυδαλλού δείχνει πως οι στόχοι του όλο και περισσότερο αγγίζουν την κορυφή, την ανάγκη των συμπολιτών του για έκφραση και δημιουργία μέσα από την ιδιαίτερα δύσκολη τέχνη της υποκριτικής. Μετά από Πανελλήνιους Θεατρικούς Αγώνες Ερασιτεχνικών Θιάσων και βραβεύσεις που ακολούθησαν το θεατρικό εργαστήρι / σπουδαστήρι Κορυδαλλού με την αξιόλογη ομάδα του καθώς επίσης και τον ιδιαίτερο σκηνοθέτη τους, τον Τάκη Λιατζιβίρη αποφασίζουν να καταπιαστούν με ένα εξαιρετικά δύσκολο θεατρικό έργο “Το πένθος ταιριάζει στην Ηλέκτρα” του Eugene O’Neill.

ProgrammaΈνα έργο που έρχεται να ταράξει ή αν θέλετε να επιφορτίσει ακόμη περισσότερο τις οικογενειακές σχέσεις από τις Η.Π.Α μέχρι και την Αυστραλία. Η οικογένεια Μάννον (Κριστίν, Λαβίνια, Έζρα, Όριν) και το περιβάλλον αυτής ο Άνταμ Μπράντ, ο Πήτερ και η Χέιζελ Νάιλς, ο Σεθ κι ο ναύτης, και βεβαίως ο χορός έρχονται με μεγάλη επιτυχία να δηλώσουν πως ακόμη και μια ερασιτεχνική θεατρική ομάδα μπορεί να κάνει θαύματα.
Να αγγίξει αυτά τα μεγάλα θεατρικά έργα μέσα από την παγκόσμια λογοτεχνία και να τα απλώσει σε έναν απλό και λιτό θεατρικό χώρο στην θεατρική σκηνή «Γκαράζ» στο Πνευματικό Κέντρο Δήμου Κορυδαλλού “Μελίνα Μερκούρη”.
Έχοντας την τύχη και την χαρά στάθηκα μάρτυρας σε αυτή την ιδιαίτερη παράσταση με την (Β΄ΔΙΑΝΟΜΗ) της, πιστέψτε με, και οι υπόλοιπες διανομές δεν θα απέχουν πολύ από την δεύτερη. Η σκηνοθεσία μπορώ να πω άψογη ή αν θέλετε τόσο δωρική όσο το επιτρέπουν οι συνθήκες της σκηνής μα και το έργο αυτό καθ’ αυτό.

Η υποκριτική τους άψογη μα και καθηλωτική όσον κι αν αυτό φαντάζει υπερβολικό.
Δεν θα σταθώ στον κάθε ηθοποιό χωριστά για τον απλούστατο λόγο διότι δεν μπορεί ειλικρινά να εξαιρεθεί κανείς τους από αυτήν την μοναδική προσπάθεια να φέρουν εις πέρας ένα τόσο δύσκολο έργο. Δίνουν την εικόνα μιας πολύ καλά οργανωμένης μα και σπουδαγμένης ερασιτεχνικής ομάδας η οποία δεν έχει τίποτε να ζηλέψει από κανέναν επαγγελματικό κρατικοδίαιτο ή μη θίασο. Άψογες ερμηνείες με δύναμη και ήθος με ένα ιδιαίτερο φως καίτοι σε μια σκηνή επισκιασμένη με όλα τα ασύνειδα και συνειδητά συμπλέγματα που διέπουν το έργο.

ParastaseisΣυστήνω ανεπιφύλακτα σε όλο το θεατρόφιλο κοινό να δει αυτήν την έξοχη παράσταση που ξετυλίγεται τόσο άψογα κι αβίαστα μέσα από το υποκριτικό ταλέντο του σπουδαστηρίου.
Είναι ακριβώς τέτοιου είδους παραστάσεις από τοπικές συνοικιακές ερασιτεχνικές ομάδες όπως αυτή του Κορυδαλλού που μας θυμίζουν πως ο Έλληνας έχει ψυχή και δύναμη, έχει κέφι και μεράκι να σταθεί στο ύψος των καλλιτεχνικών του αναζητήσεων πέραν της κρίσης.
Ένα μεγάλο εύγε σε όλους τους συντελεστές της παράστασης.

Share.